Verspil is torenhoog door politiek en “zorg dat je naaste niet naast je kan leven”.
In de organisatieadvies wereld is Verspil (“Waste”) 1 van de belangrijke aspecten om te onderzoeken in de voortbrengingsprocessen. Een criterium is onder andere ook: welke stap in het proces levert “geen toegevoegde waarde “aan het eindproduct of doel van het proces.
Het lijkt erop of eigenlijk blijkt dat in de politieke processen en de besluitvormingsprocessen aldaar hier totaal geen aandacht voor is. Ik zie, hoor en lees ongelooflijk veel verspil aan woorden die geen toegevoegde waarde hebben voor het eindproduct: een beslissing. Een opmerking die ik dan terugkrijg is: “Wacht maar tot links aan de macht komt”. Dit is in essentie precies wat ik bedoel: 1: Links is ons menselijk construct waarbij iedereen een illusionair beeld heeft van Links. Hetzelfde voor Rechts. 2: Wij gebruiken deze beelden als vaste gegevens en controleren dat niet meer.
Maar na 15 jaar kabinetten, volgens mij Rechts(?) is dit een bericht: Ruim 80 procent van de economische groei was te danken aan de overheidsuitgaven, meldt statistiekbureau CBS. De Nederlandse economie groeide in 2024 met 1,1 procent, waarvan 0,9 procentpunt te danken is aan de toegenomen overheidsconsumptie. Dat betekent in ieder geval dan toch dat wij van links niks te vrezen hebben, want meer kunnen ze niet uitgeven?
Misschien is het beter om te differentiëren in gradaties van sociaal beleid, van verdeling van (netto)inkomen, verdeling van kansen en verdeling van fundamentele behoeften. Een eenvoudig voor iedereen acceptabel model was ooit de Pyramide van Mazlow: het model stelt dat mensen pas gemotiveerd zijn om hogere behoeften te vervullen nadat de meer fundamentele behoeften zijn bevredigd.
De consequentie is als daar niet aan wordt voldaan dat: – mensen (bijvoorbeeld) voedsel gaan zoeken en daarvoor bereid zijn te vechten (GAZA, diefstal) – de onveiligheid toeneemt – de gezondheid onder druk komt te staan(met een toename van emotie beïnvloedende middelen (drugs, antidepressiva, alcohol, vapen) – men op zoek gaat naar afleiding van de negatieve gevoelens (mega investeringen in sport en spel/ games, social media, TV en smartphones) – de kans op ontwikkeling van de maatschappij afneemt – gemeenschapszin sterk afneemt – dus ook minder motivatie om aan grote noodzakelijke veranderingen (die ver van je af staan als persoon of in tijd) aandacht, tijd en geld te besteden: Klimaatverandering! – het vertrouwen in beslissers sterk afneemt – het vertrouwen in de rechtsgelijkheid sterk afneemt: “Recht hebben is wat anders dan recht krijgen”
Uiteindelijk zijn dit allemaal verspil elementen als het gaat om het thema kans op geluk voor iedereen. Naast uiteraard het thema “hoe houden wij de aarde leefbaar voor iedereen.
Niet vanwege “vroeger was alles beter”, want dat is vaak de reactie vanwege mijn leeftijd, maar puur op waarneming: – volgens mij was er (voor iedereen) zoiets als: schoolmelk, schoolzwemmen e.d. – er waren buurthuizen waar jongeren werden opgevangen en je van alles kon leren, maar waar ook psychiatrische patiënten opgevangen werden – veel mogelijkheden om buitenspelend te experimenteren – sociale controle die soms beklemmend was, maar ook vaak veiligheid extra bood. – minder “regels”, waardoor ook veel minder controles nodig waren waarvan het handhaven vaak onhaalbaar en zeker heel duur is.(wij gaan aan regeltjes ten onder).
Ik zou hier nog meer aan kunnen toevoegen, maar als ik nu de (oeverloze) discussie volg over asielbeleid/ immigratie. Daar zit nu al minstens 1,5 jaar “woordenwisseling” aan verspil in. Als wij zouden kunnen berekenen hoeveel Verspil/ Waste hierin aan geld, tijd en negativiteit zit dan zou iedereen schrikken.
Het gaat bij dit woordenspel niet over de essentie, maar over welke semantische weergave door iedereen wordt geslikt en geaccepteerd, dan kunnen wij naar de volgende stap aan Waste: eerste kamer. Deze kamer kan de eerste Waste vergroten en nog zinlozer maken door niet akkoord te gaan met de geaccepteerde semantiek En: het gaat om een (anti)sociaal aspect van de wet.
In plaats van “heb uw naaste lief, gelijk uzelf” gaan wij naar “Zorg dat uw naaste niet naast je kan leven en blijf uzelf.”
Zorg dat je naaste niet naast je kan leven!
Verspil is torenhoog door politiek en “zorg dat je naaste niet naast je kan leven”.
In de organisatieadvies wereld is Verspil (“Waste”) 1 van de belangrijke aspecten om te onderzoeken in de voortbrengingsprocessen.
Een criterium is onder andere ook: welke stap in het proces levert “geen toegevoegde waarde “aan het eindproduct of doel van het proces.
Het lijkt erop of eigenlijk blijkt dat in de politieke processen en de besluitvormingsprocessen aldaar hier totaal geen aandacht voor is.
Ik zie, hoor en lees ongelooflijk veel verspil aan woorden die geen toegevoegde waarde hebben voor het eindproduct: een beslissing.
Een opmerking die ik dan terugkrijg is: “Wacht maar tot links aan de macht komt”.
Dit is in essentie precies wat ik bedoel:
1: Links is ons menselijk construct waarbij iedereen een illusionair beeld heeft van Links. Hetzelfde voor Rechts.
2: Wij gebruiken deze beelden als vaste gegevens en controleren dat niet meer.
Maar na 15 jaar kabinetten, volgens mij Rechts(?) is dit een bericht:
Ruim 80 procent van de economische groei was te danken aan de overheidsuitgaven, meldt statistiekbureau CBS. De Nederlandse economie groeide in 2024 met 1,1 procent, waarvan 0,9 procentpunt te danken is aan de toegenomen overheidsconsumptie.
Dat betekent in ieder geval dan toch dat wij van links niks te vrezen hebben, want meer kunnen ze niet uitgeven?
Misschien is het beter om te differentiëren in gradaties van sociaal beleid, van verdeling van (netto)inkomen, verdeling van kansen en verdeling van fundamentele behoeften.
Een eenvoudig voor iedereen acceptabel model was ooit de Pyramide van Mazlow: het model stelt dat mensen pas gemotiveerd zijn om hogere behoeften te vervullen nadat de meer fundamentele behoeften zijn bevredigd.
De consequentie is als daar niet aan wordt voldaan dat:
– mensen (bijvoorbeeld) voedsel gaan zoeken en daarvoor bereid zijn te vechten (GAZA, diefstal)
– de onveiligheid toeneemt
– de gezondheid onder druk komt te staan(met een toename van emotie beïnvloedende middelen (drugs, antidepressiva, alcohol, vapen)
– men op zoek gaat naar afleiding van de negatieve gevoelens (mega investeringen in sport en spel/ games, social media, TV en smartphones)
– de kans op ontwikkeling van de maatschappij afneemt
– gemeenschapszin sterk afneemt
– dus ook minder motivatie om aan grote noodzakelijke veranderingen (die ver van je af staan als persoon of in tijd) aandacht, tijd en geld te besteden: Klimaatverandering!
– het vertrouwen in beslissers sterk afneemt
– het vertrouwen in de rechtsgelijkheid sterk afneemt: “Recht hebben is wat anders dan recht krijgen”
Uiteindelijk zijn dit allemaal verspil elementen als het gaat om het thema kans op geluk voor iedereen. Naast uiteraard het thema “hoe houden wij de aarde leefbaar voor iedereen.
Niet vanwege “vroeger was alles beter”, want dat is vaak de reactie vanwege mijn leeftijd, maar puur op waarneming:
– volgens mij was er (voor iedereen) zoiets als: schoolmelk, schoolzwemmen e.d.
– er waren buurthuizen waar jongeren werden opgevangen en je van alles kon leren, maar waar ook psychiatrische patiënten opgevangen werden
– veel mogelijkheden om buitenspelend te experimenteren
– sociale controle die soms beklemmend was, maar ook vaak veiligheid extra bood.
– minder “regels”, waardoor ook veel minder controles nodig waren waarvan het handhaven vaak onhaalbaar en zeker heel duur is.(wij gaan aan regeltjes ten onder).
Ik zou hier nog meer aan kunnen toevoegen, maar als ik nu de (oeverloze) discussie volg over asielbeleid/ immigratie.
Daar zit nu al minstens 1,5 jaar “woordenwisseling” aan verspil in.
Als wij zouden kunnen berekenen hoeveel Verspil/ Waste hierin aan geld, tijd en negativiteit zit dan zou iedereen schrikken.
Het gaat bij dit woordenspel niet over de essentie, maar over welke semantische weergave door iedereen wordt geslikt en geaccepteerd, dan kunnen wij naar de volgende stap aan Waste: eerste kamer.
Deze kamer kan de eerste Waste vergroten en nog zinlozer maken door niet akkoord te gaan met de geaccepteerde semantiek
En: het gaat om een (anti)sociaal aspect van de wet.
In plaats van “heb uw naaste lief, gelijk uzelf” gaan wij naar “Zorg dat uw naaste niet naast je kan leven en blijf uzelf.”
(anders krijg je een boete of gevangenisstraf)