Onlangs was ik in gesprek met een oud-collega.Beiden zijn wij EchtpaarRelatieTherapeut en Gezinstherapeut.Na uitwisselingen van ervaringen kwamen wij op het thema dat in tegenstelling tot in onze tijd er heel veel te lezen valt over opvoeding zaken. Allerlei adviezen over hoe kinderen op te voeden en soms telkens ook over deelobjecten als “hoe ga je om met smartphones, Ipads e.d”. Althans kinderen met deze spullen.Allerlei namen komen langs als: Wij vonden dat er veel stijlen benoemd worden, maar ook veel wordt aangegeven wat beter en wat slechter is. Volgens ons is stijl niet relevant, geen goed of slecht, hooguit effectief of mindereffectief. Wij waren het erover eens dat zoveel soorten adviezen over opvoedingszaken mogelijk meer spanning en onzekerheid oplevert dan een positieve steun. Als je op internet kijkt beginnen deze adviezen al over aanpak vanaf babyleeftijd. Daar lazen wij ook veel tegenstrijdige adviezen en adviezen die zelfs ongezond waren.Wij zijn uit de generatie die met dr. Spock is opgegroeid, althans als achtergrond theorie.Toen wij nu samen kijken naar toen met Spock en naar nu met internet kwam de vraag op […]
Jouw tijd komt nog wel!
Ik werd weer geprikkeld door de zomertijd.Wat is dat dan?Is zomertijd echte tijd of wintertijd?Wat is echte tijd?Bestaat echte tijd?Kun je op tijd komen of ben je altijd minstens een duizendste seconde te laat of te vroeg. (Wij meten sport tijden in duizendsten, toch?) Ik ben verzamelaar van mechanische horloges, maar ik heb ze nooit in mijn denken gecombineerd met tijd.Ik heb bewondering voor de uitvinding en de mechanica van al die kleine onderdeeltjes.Ik heb een horloge uit de jaren 1960 dat toen de dunste automatische mechanische horloge was. Fenomenaal, maar geeft hij de tijd aan?Voor mij is tijd een periode die verloopt in een wisselende snelheid. Dat is mijn oplossing voor deze vragen. Tijd is ook een beleving, maar ook een subjectieve waarneming.In de hypnose sessies die ik heb uitgevoerd was het altijd een leuke vraag aan diegene die in trance was gegaan hoe lang de sessie geduurd had: nooit de werkelijk gemeten kloktijd. Of te lang of te kort ten opzichte van onze klok. Nu ik ouder ben is mijn besef van de afgelopen jaren een van: “Wat […]
Uniek willen zijn: aangeboren?
Mijn hele leven, vanaf 11 jaar ongeveer, viel het mij op hoe verschillend ieder mens is. Mensen lijken wel op elkaar, fysiek en in gedrag, maar als mens nauwelijks. In mijn werkzame leven is dat bevestigd omdat al mijn patiënten en klanten ieder afzonderlijk een andere biografie en mentaliteit bleken te bezitten. Vandaar mijn verbazing over de protocollering in de Zorg, over het onderwijssysteem en over nog meer gebieden. Het lijkt ook op een aangeboren neiging of behoefte om uniek te zijn. Er zijn wel hypes, maar individueel wordt er toch een klein dingetje veranderd, een piercing, een ander kapsel, eigen kleuren en dergelijke. De mens is een kudde dier klopt dus niet en wel. Mensen gedragen zich in groepen volgens de regels van die groep. Maar ieder lid van de groep, als die niet heel groot is, heeft een individuele functie voor de groep: een vragensteller, een bemiddelaar, een dwarsligger etc. Ook bij grotere groepen blijft de uniciteit van het individu intact.Hoe kom het dan dat wij zo weinig naar het individu kijken en zelfs vaak bezig zijn de […]
De wereld wil bedrogen worden, laat haar dan bedrogen worden.
Een van mijn coachees (45 jaar) maakte deze opmerking nadat ik vroeg hoe het kwam dat hij zo kritisch, wat wantrouwend, aan het worden was.Hij zei het overigens in Latijn: Mundus vult decipi, ergo decipiatur met de vertaling erbij en de opmerking dat deze uitdrukking al eeuwenoud was, als ondersteuning.Het kostte weinig om hem te laten vertellen waarom hij die opmerking maakte en de aanleiding.Hij had er meer dan ik verwachtte. Hij schetste het als een soort epidemie die in golven door de eeuwen heen gaat. Maar wel altijd aanwezig bleef.Hij vond het ook echt iets van de mens als eerste neiging. Zoals ik al aangeef voorbeelden te over. De hele reclamewereld beticht hij van bedrog, waar ik nog verleiding heb staan. “Alle reclames op de TV zijn niet echt waar. Neem VitaePro. Voor wat in die ene pil zit die je slikt, kun je voor €1,20 per dag aan groenten, fruit, vis en vlees eten. Dan krijg je er gratis allerlei mineralen en vezels bij”. Hij had dat zelf uitgerekend en gaf ook aan dat dat bedrijf al vaker […]
Beter een goede buur dan een verre therapeut?
Naar aanleiding en reactie op mijn eigen blog “Coaching= oude wijn in nieuwe zakken?” bleef ik wat door mijmeren.We leven in een tijd van paradoxen.We zijn nog nooit zo digitaal verbonden geweest, maar de wachtlijsten voor de GGZ puilen uit.Als we ergens mee zitten, zoeken we direct naar een label, een diagnose, een expert.Hebben wij het ‘luisterend oor’ en “verbinding” geprofessionaliseerd en/of verpakt in DBC’s en behandeltrajecten?Vroeger, in de tijd van de tegeltjeswijsheid, werd rouw, verlies of levenspijn vaak gedragen door het collectief. “Gedeelde smart is halve smart,” zei men dan. In Tanzania, waar ik werkte in 1975, liep in het dorp een “gek” rond.Hij haalde elke dag op een aantal plaatsen de bh’s en het ondergoed van de drooglijnen. Later kwamen die ergens anders weer terug. Op mijn Westerse reactie reageerde men verbaasd: “Dat is toch niet zo bijzonder?” Men leefde ermee in de gemeenschap. Grappig woord overigens: GEMEENSCHAP.Gebruiken wij dat nog wel eens? In mijn omgeving niet.Omdat wij zo weinig gemeenschap-pelijk beleven en doen?Zo weinig gemeenschappelijke verantwoordelijkheid nemen?Hebben wij nog gemeenschapshuizen?Of zijn dat onze instituten? “Gedeelde Smart is […]
Coaching= oude wijn in nieuwe zakken?
Ik had laatst weer eens een heel mooie sessie waar de coachee liet zien hoe hij de benaderingen die wij hebben gedaan in zijn werkelijkheid zo effectief had omgevormd dat hij weer een stuk verder kon.Wat was hier dan zo essentieel in? Allebei hebben het als een bijzondere sessie ervaren, maar dit komt wel vaker voor, niet altijd zo expliciet.Reflecterend op mijn lange periode van dit werk bekroop mij toch een aantal gedachten. Ook naar aanleiding van uitspraken van familie: “ je verkoopt gebakken lucht” en opmerkingen van mijn kinderen die aan hun vriendjes vertelden: “ mijn vader praat met mensen en daar worden ze gezond van”. Gedachten waren dan ook:– hoe ging dat in de eeuwen voor de termen als: psychotherapie, coaching, personal consultancy, sparring, hypnotherapie, Echtpaar relatie therapie, DSM 4 etc?– zijn deze elementen/ benoemingen ontstaan door een gebrek aan andere zaken als: een luisterend oor, verbinding, tijd voor elkaar, religie en religieuze bijeenkomsten?– wat is er nieuw nu ten opzichte van toen? Ook was er een trigger dat iemand negatief was over een uitdrukking vol wijsheid: “Tegeltjes […]
De Wereld gaat aan regels ten onder!
Max Dendermonde is lang geleden (1916)Sinds die tijd gaat de wereld niet ten onder aan vlijt, maar aan regels.Aan lijsten, protocollen, formulieren,aan rapporten die heel zwaar wegenmeer dan de werkelijkheid waarover ze gaan. Ik heb hier veel moeite mee.Met opgelegde regels, bedoel ik.Soms voelt het alsof ze bedacht zijn om overtreden te worden.Als een soort mentale drempel; niet om ons te helpen,maar om ons klein en onder controle te houden. Het botst met mijn lijfspreuk: “Het kan altijd anders”.“Out of the box” denken is lastig, als de box uit drie lagen regels bestaat.Creativiteit wordt dan geen bron, maar een risico. Neem dat kleine huisje langs de dijk.Al jaren staat het daar; een beetje alleen in de wind.Langs de weg bij de dijk, heel stilNieuwe bewoners willen verbouwen, aangepast aan deze tijd,Er moet een aanbouw bij. Voor dat stukje extra ruimtemoesten stapels onderzoeken worden gedaan.Er kwam een lijvig rapport van twintigduizend euro.Ik vroeg: “Hoeveel mensen zijn er dan langs geweest?”Antwoord: “Niemand.” De geluidsmetingen van de dijkweg,waar al jaren meer huizen langs staan,werden gedaan vanaf een computerscherm op een kantoor.De werkelijkheid(?) als […]
Ik heb recht op een stukje aardbol
Ik stap mijn tuin in en denk: “dit is van mij.”Er staat een huis op; mijn naam bij de voordeur, een getal in het kadaster. Ik betaal keurig mijn belasting, ik verzorg de schutting en eet van de kleine fruitbomen.Toch blijft het knagen: kan ik dat wel zo zeggen? “Dit stukje aardbol is van mij.” Als ik in de tijd terugspoel, verdwijnt mijn huis als eerste. De schutting is weg, de bestrating brokkelt af. Daarvoor was hier misschien een akker, daarvoor bos, daarvoor misschien niets dan gras en wind. Nog verder terug: mensen die trokken achter voedsel aan. Geen hypotheken, geen koopcontracten, alleen de vraag: “is er hier vandaag genoeg om te eten?”Strijd ging over toegang, niet over eigendom. Over de vraag wie vandaag “ja” kon zeggen tegen honger. En nu sta ik hier, met mijn 150 m²,en de wereld vertelt me dat ik daar recht op heb. Dat het zelfs mijn plicht is om ervoor te betalen aan de gemeenschap, omdat bezit nu eenmaal verplichtingen schept. Ergens is dat vertrouwd. Recht geeft houvast. Het vertelt me: “jij hoort hier, dit is je plek, je valt binnen de grenzen van “wij”. Maar […]
Een zin om bij stil te zijn
“Vrede op aarde, in de mensen een welbehagen.” Ik spreek de woorden langzaam uit. Niet als geloofsbelijdenis. Niet als dogma. Gewoon als zin..Als klank in de ruimte. Vrede op aarde, in de mensen een welbehagen. Mijn geschiedenis loopt mee. Een gereformeerd gezin, vertrouwd met bijbel teksten, psalmen, regels, orgelspel Later de behoefte om te splitsen: Geloof als iets persoonlijks, Religie als iets dat vaak te dwingend werd, te voorschrijvend, te betrokken bij macht en conflict.De wereldgeschiedenis vertelt die spanning genadeloos na. En toch zit ik hier, met die ene zin. Ik zie de beelden van oorlog:steden in puin, mensen op de vlucht, kinderen die de taal van geweld eerder leren dan die van vertrouwen.Ik hoor religieuze taal gebruikt worden als wapen, als rechtvaardiging, als claim op waarheid.Vrede op aarde lijkt dan een verre echo, niet meer dan een liturgische formule uit een andere tijd. Toch laat ik de zin nog niet los. Ik ga er weer even bij zitten.Wat als ik hem niet lees als beschrijving, maar als uitnodiging? Niet: “zo ís het”, maar: “zo zou het kunnen zijn”?Vrede op aarde.Niet als wereldwijde utopie, maar als micro-praktijk: een […]
Politiek scheiden van Sport, Cultuur e.d.? Onmogelijk!
Sommige uitdrukkingen of aannames staan nooit meer ter discussie. Zij worden door de hele wereld als waarheid aangenomen.De politiek scheiden van Sport of Cultuur of andere grote manifestaties is er zo een. Volgens mij klopt dat niet.Wij kunnen in Nederland zeker, maar elders ook, niet sporten zonder dat de politiek daar iets over bepaalt: subsidies, welke sporten ondersteund worden, welk niveau je moet halen om een inkomen te krijgen e.d.Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld cultuur: wie krijgen subsidies, welke uitingen worden wel of niet gesteund. Allemaal afhankelijk van de politiek, het kabinet en de kamers.Er is geen censuur op TV programma’s, maar de politiek geeft er wel degelijk richting aan door de methodiek van budgettering van de Publieke Omroep en richtlijnen voor de rest van het bestel. Het wordt nog duidelijker als je geld een nog grotere rol laat spelen.De Arabische landen hebben al veel topspelers in het voetbal gehaald, tennistoernooien georganiseerd, golftoernooien, maar nog niet een topevenement in het Darten.De Russische sporters zijn voorheen ook niet vrijwillig gedrogeerd en in andere totalitaire landen is de sport zeker niet politiek vrij. […]