Ik verbaas mij vaak over allerlei ontwikkelingen die ik niet zomaar begrijp. In mijn jonge jaren van Turks Fruit, vrouwen- en mannen emancipatie werd gevochten voor vrijheid en er “mogen zijn zoals je bent” en “omdat je bent”.Het tijdperk Haché/Servet/Van Oekel waarin heel veel kon. Ik heb daar geen gevoelens gehad van disrespect, in tegendeel.Opvallend voor mij was ook dat je niet mee moest doen, maar het mocht. Kritiek hebben erop ook.Er zat geen agressie in de boodschap, maar was een verkenning van elkaar, de maatschappij en van wat kon. Ook oude religies werden vervangen door nieuwe religies. Mijn verbazing zit hem in het gegeven dat er eigenlijk nu niets meer lijkt te kunnen.Beetje bloot (naakt op gewone stranden?), je waardering uiten voor schoonheid en meer andere zaken, kan dat nog wel?Is er een paradox ontstaan waarin wij discriminatie hebben genormaliseerd door de diversiteit aan etiketten te vergroten?Of het nu is of niet is, maar wij hebben wel allerlei etiketten voor onze gender identiteit, in mijn levensvisie voor onze gender “Idee van Entiteit”.Is dit niet ook een vorm van discriminatie? Of […]