Kan AI “Out of the box” oplossingen bieden?

Dat is voor mij een vraag na meer dan 6 maanden werken met ChatGPT en Gemini. Ook Claude code is mij bekend. Ik speel ze tegen elkaar uit op medisch vlak en ga regelmatig in discussie.
Wat mij allereerst natuurlijk opvalt is de razendsnelle zoekfunctie in en over literatuur, in documentaties, promotie literatuur, onderzoekverslagen e.d. Het combineren van deze informatie gaat niet altijd vlekkeloos.
Het gaat dus over oude/ bestaande kennis en het combineren daarvan, maar mij is het niet gelukt om nieuwe kennis te laten genereren. Kan mijn manco zijn, maar het zette mij aan het denken.

Er zijn veel reacties in de media over de bedreiging voor beroepen en werkzaamheden, zo ook voor mijn werk als medicus, coach, personal consultant en organisatieadviseur.
Als medicus kwam ik wel bij een ontdekking van het CANVAS syndroom dat zo benoemd is in 2024 en dus nauwelijks bekend is. Maar het is wel een bestaand syndroom.

Maar in al mijn werk en ontmoetingen spelen eigenschappen een rol die AI volgens mij niet kan overnemen.
AI kan nu nog geen non-verbaal gedrag waarnemen en begrijpen. Ook niet dus in combinatie met de gesproken woorden. Deze twee vaardigheden zorgen ervoor, zeker na vele ervaringen, dat er een intuïtie is ontwikkeld over de communicatie en de persoon die het uitzend.
In de medische context, maar ook in het advies en coaching werk, is het lichamelijk signaal “Pluis” of “Niet Pluis” essentieel. Het test en tart de logische visie die je dan hebt. Ik heb AI nog niet kunnen betrappen op een uitdrukking als “zo voel ik dat nu eenmaal”.

Een ander aspect is dat AI lijkt getraind te zijn binnen een logisch analytisch concept van denken, mogelijk westers lineair. Associatief denken en “Quantum” sprongetjes in redeneringen heb ik niet ontdekt. Misschien wel “Fuzzy Logic”, maar kwam dat niet tegen. Dit ondanks uitdagingen.

“Out of the box” oplossingen komen vanuit een mix van bovenstaande vormen van denken, denk ik. Ik schijn dat vaak te doen, maar weet ook niet precies hoe dat gaat.
Bij een probleem ga ik automatisch boven het probleem hangen, gooi alle eerdere mogelijkheden weg en kijk dan wat er gebeurt.
Meestal krijg ik een beeld, of zin of idee dat goed voelt en dat probeer ik dan uit.
Heel vaak is het zo dat de oplossing in een totaal andere tak van sport voor een deel of in zijn geheel effectief was. De essentie is echter “het oppoppen van ”wat dan ook op basis van een gevoel.

In coaching sessies gebeurt dat op een nog ingewikkelder manier.  
Het beschrijven ervan is eigenlijk te vergelijken met het verklappen van een grap/ mop: de essentie verdwijnt en laat een leegte achter.

Een poging:
de Quantum fysica zegt dat wij en alles deeltjes en golfjes zijn met golf interferentie patronen.
Communicatie _ non-verbaal+ digitaal+geluid+geur+energie _ is dan een energetisch gebeuren waarin bij “een klik” een energetische verbinding ontstaat.
Vroeger noemden wij dat ook “op dezelfde golflengte zitten”.
Als die verbondenheid er is ontstaan er wederzijds beelden, zinnen en gedachten die (neem ik aan) minstens voor 50% eigendom zijn van de gesprekspartner. Als je deze “oprispingen” op tafel legt zie je je gesprekspartner vaak verbaasde signalen van herkenning geven. Als je dan met deze zaken gaat spelen door herdefinitie of reframing of andere werkelijkheidsveranderingen bereik je heel vaak een nieuwe werkelijkheid voor je gesprekspartner waar hij nieuwe keuzes uit kan maken.

Zolang AI niet lichamelijk en wederkerig deelneemt aan een ontmoeting, zie ik niet hoe zij dit proces volledig kan benaderen.
Er zitten te veel zintuigelijke(menselijke) waarnemingen in die je nodig hebt om het te kunnen.
Verkeerde gedachten gang?