Naar aanleiding en reactie op mijn eigen blog “Coaching= oude wijn in nieuwe zakken?” bleef ik wat door mijmeren.We leven in een tijd van paradoxen.We zijn nog nooit zo digitaal verbonden geweest, maar de wachtlijsten voor de GGZ puilen uit.Als we ergens mee zitten, zoeken we direct naar een label, een diagnose, een expert.Hebben wij het ‘luisterend oor’ en “verbinding” geprofessionaliseerd en/of verpakt in DBC’s en behandeltrajecten?Vroeger, in de tijd van de tegeltjeswijsheid, werd rouw, verlies of levenspijn vaak gedragen door het collectief. “Gedeelde smart is halve smart,” zei men dan. In Tanzania, waar ik werkte in 1975, liep in het dorp een “gek” rond.Hij haalde elke dag op een aantal plaatsen de bh’s en het ondergoed van de drooglijnen. Later kwamen die ergens anders weer terug. Op mijn Westerse reactie reageerde men verbaasd: “Dat is toch niet zo bijzonder?” Men leefde ermee in de gemeenschap. Grappig woord overigens: GEMEENSCHAP.Gebruiken wij dat nog wel eens? In mijn omgeving niet.Omdat wij zo weinig gemeenschap-pelijk beleven en doen?Zo weinig gemeenschappelijke verantwoordelijkheid nemen?Hebben wij nog gemeenschapshuizen?Of zijn dat onze instituten? “Gedeelde Smart is […]
Beter een goede buur dan een verre therapeut?
Naar aanleiding en reactie op mijn eigen blog “Coaching= oude wijn in nieuwe zakken?” bleef ik wat door mijmeren.We leven in een tijd van paradoxen.We zijn nog nooit zo digitaal verbonden geweest, maar de wachtlijsten voor de GGZ puilen uit.Als we ergens mee zitten, zoeken we direct naar een label, een diagnose, een expert.Hebben wij het ‘luisterend oor’ en “verbinding” geprofessionaliseerd en/of verpakt in DBC’s en behandeltrajecten?Vroeger, in de tijd van de tegeltjeswijsheid, werd rouw, verlies of levenspijn vaak gedragen door het collectief. “Gedeelde smart is halve smart,” zei men dan. In Tanzania, waar ik werkte in 1975, liep in het dorp een “gek” rond.Hij haalde elke dag op een aantal plaatsen de bh’s en het ondergoed van de drooglijnen. Later kwamen die ergens anders weer terug. Op mijn Westerse reactie reageerde men verbaasd: “Dat is toch niet zo bijzonder?” Men leefde ermee in de gemeenschap. Grappig woord overigens: GEMEENSCHAP.Gebruiken wij dat nog wel eens? In mijn omgeving niet.Omdat wij zo weinig gemeenschap-pelijk beleven en doen?Zo weinig gemeenschappelijke verantwoordelijkheid nemen?Hebben wij nog gemeenschapshuizen?Of zijn dat onze instituten? “Gedeelde Smart is […]